کوهیــــــــــــــــــــار

کوهنوردی ،عکس از طبیعت ،محیط زیست،گردشگری...

نظری بر جلسه هیأت کوهنوردی شهرستان رشت با نمایندگان گروه ها

روز دوشنبه 28 آذر، هیئت محترم  کوهنوردی شهرستان رشت  در حضور مسئولان استانی( هیات کوهنوردی )، جلسه ای مشترک  با نماینده گان  محترم گروه های کوهنوردی بر گزار نمودند.

دراین جلسه ، تعدادی از حضار شرکت کننده ، به بیان نظرات خود پرداختند وعمدتاً به  مشکلات موجود در  کوهنوردی  گیلان پرداختند، مشکلاتی از قبیل فاصله موجود بین هیئت کوهنوردی و گروه های کوهنوردی شهرستان رشت ، مشکل مجوز ، و مواردی از مشکلات دیگر  که عموم کوهنوردان محترم این شهرستان از آن مطلع هستند که خارج از  موضوع این متن میباشد.

همچنین  سرپرست  محترم هیات شهرستان  نیز به بیان مشکلات  هیات ذکر شده پرداختند که این موضوع نشان گر آن بود که در کل هرم  کوهنوردی اشکالاتی موجود و اصلاحاتی مورد نیاز دارد.


آنچه  در این جلسه حائز اهمیت بود رک بودن  افراد در بیان انتقاد ات بود ، انتقادهایی که در قبل از این ، با کنایه  و به اشاره  بیان می گردید . این  رک گوئی و شنیدن  آن  توسط  مخاطبین در هیات کوهنوردی ، همچنین تصمیم به  برگزاری  جلسه ای  بمنظور رفع  مشکلات کوهنوردی  ،اولین باوری که در ذهنیت ایجاد می کند این است که آیا مسئولین کوهنوردی بدانجا رسیده اند که  قبول کنند  حرف ها رابشنوند و از گروه ها کمک بگیرند یا اینکه با روش های ماکیاولی  بهترین راه کنترل  را صرفا ً شنیدن حر ف ها  و گفتن  آن چیزی  که مورد پسند حضار است ،می دانند .

 آیا شرایطی از وجود ظرفیت ها  برای شنیدن  نقد ها (هم از هیات  و هم  از گروه ها ) و بلکه همکاری ها ، ایجاد گردیده تا  بتوان  حرف ها را زد و انتقاد کرد ،و در تحمل یکدیگر به همکاری در این راستا پرداخت ؟

نیک می دانیم  مناصب کوهنوردی  جایگاهی مطلوبی برای  ارضای  قدرت نیست ونه  مکانی برای کسب منافع مالی ،  چراکه کوهنوردان( عموما ً ) ،کوهنوردی را به دیده  ورزش و پیوند با طبیعت همراه با خصوصیاتی انسانی می بینیند  و ایده آلی از اخلاق و زیبایی را پشت ذهنیت خود بهمراه دارند.

یکی از انتقادها  مضمونی داشت مبنی بر عدم توانائی هیئت محترم کوهنوردی  در گرد هم آوری گروه ها و ایجا د ارتباط مناسب بین گروه ها و بین گروه ها و هیات   . همگی می دانیم  یکی از اهداف هیئت  شهرستان یا استان  ایجاد شرایطی مناسب برای اینکار است اما بنظر نمی رسد همه تلاش های هیئت  در این راستا به  موفقیت ختم گردد چرا که  فاصله بین گروه ها با همدیگر و با هیئت شهرستان ؛ صرفا ً نارضا یتی از عملکرد هیئت  نمی تواند باشد ، بلکه به نظر بنده  ،دلایل اجتماعی  و تعاملات اجتماعی موجود  و عوامل متفاوت دیگر ،در این کار می توانند سهیم باشند.

راقم این سطوردر اوایل سال جاری متنی را با عنوان  "هویت اجتماعی کوهنوردی " در وب سایت khazarkooh.ir  منتشر نمود ، در آن مقاله این جمله را نوشته بودم  :« گروه های کوهنوردی به مثابه  تشکل های انسانی هستند که در زندگی مدرن شهری ، به فاصله با یکدیگر رضایت  داده اند . این دوری نه از سر بی تفاوتی یا دل شکستگی بلکه  ناشی از روش زندگی ای است که ماشینیرم و نظام آن بر جوامع مستقر ساخته است...»

روابط تعدادی از گروه های شهرمان ،تنها بواسطه ارتباط دوستی نزدیک ِ تعدادی از افراد گروه ها است  این ارتباط در تعریف  کوهنوردی مدرن،  چندان جایگاهی ندارد . همانطور نیز ، اختلاف  سلیقه هایی که بر خاسته از برتری طلبی  تعدادی از افرا د در گروه ها ست نیز جایگاهی مناسب  در  ورزش  کوهنوردی ندارد .

بیان از اشکالات و نارضایتی ها اگر چه لازم و حتمی است اما نیمه خالی  لیوان را دیدن است.  ما مدت هاست  اشکالات کار را می دانیم  اما  از بیان منطقی  و مشترک  و نیز از کسب و یافتن  راه حل عملی موفقیت آمیز آن محروم بوده ایم  این محرومیت تنها  در وظیفه هیئت شهرستان یا استان نبوده بلکه از وظایف گروه ها نیز می تواند باشد!. به عبارتی  عدم توانائی گروه ها در شکل دادن  به خواسته های خود(علی رغم  مشکلات موجود) یک ناتوانی محسوب می شود. یقیناً ما دارای مشکلات عدیده هستیم که  این مشکلات منجر به نارسائی هایی در ارتباطاتمان می گردد.

اما در مورد " نقد کردن و انتقاد    "  باید عرض کنم نه مسئولان محترم هیئت های کوهنوردی و نه گروه ها و سرپرستان  محترم در قامتی نیستند که نقد نگردند . نه کوهنوردان و اعضای محترم کوهنوردی مبرا از نقد کردن و نقد شدن هستند . و نه اینجانب و متن ام  از این  بیان مبراست . آنچه مهم است " نقد کردن  " و " نقد پذیری  " است . این شرایط  اگر در هیئت کوهنوردی فراهم گردیده؛ چرا از آن استقبال نکنیم .

انتقاد از دیگران  را سال هاست ( داریم) انجام می دهیم  ، انتقاد از خود ، نیاز جامعه کوهنوردی ماست  .اما متاسفانه  هرگز انتقاد و نقد رابر خود  روا نمی دانیم.  من نمی دانم اگر نقادان بر جایگاه مسئولان باشند  موفق به  رضایت همه  کوهنوردان می شوند یا نه ، اما می دانم  که  اگر نقدی بر خود نداشته باشیم  دیگران ما را  نقد غیر منصفانه خواهند کرد . قدم برداشتن  در اهدافی  که بدان باور داریم  حلقه مفقوده ای شده است  که  جامعه کوهنوردی شهرستان مان از آن رنج می برد و در نتیجه  از اهداف کوهنوردی  به حاشیه کشانده شده است .

با اینحال در آخر  یکبار دیگر  گوشه های از متن منتشرشده که در بالا که نامی از آن برده شد   را در زیر می آورم :

«  افراد و گروه ها سازندگان هویت خود هستند که با تعامل و در ارتباط  با دیگر کوهنوردان و گروه ها و نوع و مقدار فعالیتشان  شناخته می شوند.

هر گونه تغییرات بنیادی درعرصه هویت، یا ورود به گفتمان جدید و ارتباطات نو، التزامی به نگرش نو دارد ...

...رویکرد  فضای موجود به تعامل و قبول نقد دیگران است اما این شرایط برای درون گراها فراهم نیست . دگم انگاری  درونی (فردی یا گروهی ) بیم از خدشه وارد شدن صاحت شخصیتی دارد ...

... آیا می توان گفتمانی مشترک برای گرد هم آمدن  گروه ها بر اساس نگرش های متفاوتشان  در تشکلی با نام " هیئت  " یا  " هر اسمی "  فراهم آورد که خواست  و نظر اکثریت کوهنوردان را  مد نظر داشته باشد ؟

آیا پراکندگی وگسست های موجود نشانه ای ازناکافی بودن طرح ها و تصمیمات در بخش نظری و عملی است ؟

 آیا گروه ها هویت خود را  بیرون از منظر یک نهاد می یابند ؟

 آیا هیئت کوهنوردی  توانسته  کنش های جمعی برای جلوگیری از چند پارگی را فراهم آورد ؟...  »

اگر چه این متن در اوایل سال جاری نوشته شده است اما  فکر می کنم  هنوز  لازم است پاسخی به این سوالات داده شود.

با اینحال  خبرهای از حضور افرادی در جایگاه های هیئت مسئولین شنیده می شود که افرادی جوان و با ذوق  و با تجربه هستند .افرادی که (طبق اطلاعات کم و بیش بنده) بر مشکلات موجود وقوف دارند و من این خبر را نیمه پر لیوان  می بینم  ولازم است  کسانی که از  خود هزینه  می گذارند  مورد حمایت  قرار گیرند و به همین مناسبت متن ام را  با پیشنهاد ی به اتمام می رسانم .

  بر قراری ارتباط  بین هیئت  با گروه ها، در رفع موانع  ایجاد شده ممکن می گردد .  این ارتباط  که در راستای ورزش کوهنوردی قابل تعریف است  نیازمند تشکیل کار گروه هایی از افراد و اعضائی است که در گروه ها فعالیت دارند  مانند هنرمندان ، شناسائی  فرهیختگان و کمیته های مختلف فنی و غیره ، که هر یک فکر، نظر و پیشنهادات و کار های خود را بهمراه دارند  . بطور مثال  می توانیم با گرد همایی  هنرمندان (و عکاسان  که فرا خوان آن هیئت است ) ، راهکار های  عملی  حوزه هنر  (در ارتباط با کوهنوردی ) را بررسی وآن گروه تشکیل یافته ، تصمیم خود را به هیئت بمنظور اجرایی شدن  انتقال دهند این فرایند در بخش های فنی ، امداد ونجات و غیره می تواند  گسترش داده شود و بنوعی ارتباط نزدیک  هیئت با گروه ها و گروه ها با یکدیگر فراهم گردد، ضمن اینکه در این فرایند تصمیمات  از پایین و بر طبق نظر  کوهنوردان و گروه ها  شکل می گیرد و هیئت محترم یک ناظر و مجری  و اتصال دهنده این پیوند ها خواهد بود.

برای همه کوهنوردان و فعالان  عرصه ورزش آرزوی موفقیت و سلامتی دارم /

                                                               یونس محمدی پور30/9/90